„MOJE DZIECKO JEST ZA MAŁE”.

Ta pojawiała się najczęściej. I właśnie o tym jest artykuł.

Mówię, że spotkania są skierowane dla dzieci już od 1 roku życia.

Ale piosenki + ruch, gdy roczne dziecko nie umie jeszcze mówić?

Mnie raczej chodzi o to, by dziecko już mogło osłuchiwać się z francuskim. Ono nie musi mówić. Wystarczy, że będzie słuchać, tańczyć po swojemu i chłonąć język wszystkimi zmysłami. W zasadzie mogłabym to nazwać tak: zajęcie sensoryczno-ruchowe z językiem francuskim w tle. Choć chciałabym, by w nazwie wybrzmiał ruch, bo nie lubię siedzenia sztywno.

„Po co, skoro ono i tak nic nie zapamięta?”

No i to jest zasadne pytanie! Bo owszem, nie zapamięta jak 5-latek, nie powtórzy jak 3-latek, aleeeee (jak już wspomniałam wcześniej):

• osłuchuje się i
• łapie naturalną melodię języka.

Jak będziemy mówić, że to NAUKA, to to nie będzie miało sensu. Raczej, bym powiedziała: „doświadczenie”, „pierwszy najbardziej naturalny kontakt” (bo przez muzykę i ruch).

TO NIE TEN ETAP, jeśli dziecko ma mówić i śpiewać.

Roczne dziecko ma być dokładnie takie, jakie jest na tym etapie, czyli ruszać się, patrzeć, słuchać, odchodzić i wracać.

PONIEWAAAAŻ:
W tym wieku dzieci nie uczą się świadomie, ale bardzo intensywnie chłoną dźwięk, rytm i melodię języka. (tak, powtarzam się, wieeem).

I to właśnie jest clue.

Najmłodsze dzieci uczą się języka najnaturalniej.
A „Francuski w ruchu” jako taki, miał być bardziej pierwszym spotkaniem z językiem niż nauką, bo OD CZEGOŚ MUSI SIĘ TEN KONTAKT ZACZĄĆ.

Dla dzieci mniej więcej od 1 do 3/4 roku życia.

I rozumiem, że możesz czuć, że dla Twojego roczniaka, to jeszcze nie ten moment. to jest ok. Naprawdę. Znasz doskonale swoje dziecko i wiesz, że jest za malutkie:)

To ma być dobre dla dziecka, ale i dla Ciebie.

Natomiast jeśli masz w domu dwulatka lub starsze dziecko, to możemy się spotkać i luźno pośpiewać:)

Klikając w przycisk poniżej, zarezerwujesz miejsce:

Z mojego doświadczenia wynika, że dziecko (i Ty) po spotkaniu chodzicie i nucicie te piosenki jeszcze długo.

OD CZEGOŚ TRZEBA ZACZĄĆ

Artykuł Czy roczne dziecko musi śpiewać? Nie. Wystarczy, że słucha i chłonie pochodzi z serwisu .

Zalety pisania na klawiaturze

• jest czytelne
• pisze się dużo szybciej
• wizualnie lepiej wygląda
• łatwo można skopiować i przesłać komuś daną informację lub wstawić w różne miejsca
  itd. itd.

Pisanie ręczne

Jednak nic nie zastąpi pisania ręcznego dzięki któremu:

• ćwiczymy naszą pamięć
• lepiej zapamiętujemy
• szybciej się uczymy
  czy
• porządkujemy „głowę”.

Pisanie ręczne na tablecie za pomogą rysika może być fajną alternatywą, jednak moim zdaniem co papier, to papier. Ale to tylko moje zdanie 😉

Rozwój dziecka

Tak naprawdę naukę literek można rozpocząć kiedy dziecko skończyło 3 lata. Sama pamiętam jak będąc w przedszkolu pani pokazywała nam plansze z literami i obrazki, które ukazywały rzeczy rozpoczynające się na przedstawioną literę. Jednak pisać uczyliśmy się dopiero w 1 klasie. Wtedy nauczycielka znów pokazywała nam litery, poznawaliśmy także ich pisaną formę.

Co się dzieje, gdy wprowadzamy pisanie u dzieci?

Wspomagamy jego rozwój! Ok – to zdanie ma charakter bardzo ogólny. Przejdźmy do konkretów:

• pomaga rozpoznać podstawowe litery i ortografię
• pomaga w odczytywaniu pisma ręcznego
  A co za tym idzie:
• wspiera dalszą naukę pisania i czytania
• rozwija wyobraźnię
• usprawnia mózg i połączenia między synapsami
• wzmacnia motorykę małą

Ortografia

Myślę, że w dzisiejszych czasach nie zwraca się uwagi na ortografię. „Co za różnica czy ktoś napisze e czy ę. Przecież da się zrozumieć”. Otóż nie zawsze.

Jeżeli ktoś napisze sie, to wiadomo, że chodzi o się .

Ale jeżeli widzę pisze, zamiast piszę, to tak naprawdę nie wiem czy dana osoba mówi, że ja piszę czy, że pisze on lub ona.

Czepiam się?

Być może. Jednak uważam, że ten temat jest ważny.

DZIECKO ZNAJĄCE ORTOGRAFIĘ, W PRZYSZŁOŚCI BĘDZIE UCHODZIŁO ZA MĄDRZEJSZE I BARDZIEJ PROFESJONALNE

Podsumowując

Myślę, że warto wprowadzać pisanie do codziennej nauki i zabawy. Tak jak czytanie, sztukę czy sport. Jego prawidłowy rozwój jest naprawdę ważny!
A dziecko, będzie Ci bardzo wdzięczne. Tym bardziej, jeżeli ten czas spędzicie wspólnie – do czego zachęcam jak najmocniej.

Trzymaj się ciepło,

~Klaudia.

Artykuł Pisanie (ręczne) a rozwój dziecka (i nie tylko) pochodzi z serwisu .

Oczywiście, że to dobry pomysł, jednakże są metody dzięki którym możesz wprowadzić dziecko w świat francuskiego w domu.

1. Oglądanie bajek po francusku

Dziecko osłuchuje się wtedy z językiem, słyszy w jakich sytuacjach zostało wypowiedziane dane słowo, poznaje świat i dobrze się bawi. Możesz również włączyć bajkę, którą dobrze zna, ale we francuskiej wersji.

Nie jestem zwolenniczką, by sadzać dziecko przed ekranem i na okrągło puszczać mu bajki. Wiem jednak, że oglądanie bajek po francusku, to jedna z metod dzięki któremu dziecko może osłuchiwać się z językiem.

Zobacz: Dlaczego polecam oglądać seriale bez napisów?

2. Słuchanie francuskich piosenek dla dzieci 

Zamiast włączać polskie piosenki, włącz je po francusku. Piosenki wpadają w ucho i nawet się nie spostrzeżesz jak Twoje dziecko będzie samo powtarzało słowa, śpiewało i tańczyło.

3. Słuchanie audiobooków

Tu znów chodzi o osłuchanie się z językiem. Dziecko ma naturalne zdolności do wyłapywania dźwięków, powtarzania ich i podświadomego analizowania języka. Jeśli puszczanie bajek stanowi dla Ciebie problem, możesz śmiało zastąpić je audiobookami. Dobrze zrobione będą miały odpowiednie dźwięki jak np. szum wiatru, kasłanie czy pukanie do drzwi.

4. Jedno słówko na dzień

Mimo że nie znasz francuskiego, możesz wybrać jakiego słówka nauczy się Twoje dziecko w ciągu jednego dnia. Np. „un jouet”, czyli „zabawka”. Sprawdzasz wymowę np. w internetowym słowniku PONS, a następnie dajesz mu kolorowankę czy inną pracę plastyczną do zrobienia cały czas pytając i mówiąc dziecku co znajduje się na obrazku.

Najlepiej wybierz takie, które są u Ciebie w domu, np. zabawki, jedzenie czy meble.

5. Oglądanie programów

Znowu to oglądanie, co?

Na moim kanale na YouTube tworzę programy dla dzieci dzięki którym Twoje dziecko odkryje świat języka francuskiego.

Dodatkowo dla Ciebie wrzucam więcej pomysłów jak ćwiczyć z dzieckiem francuski, w jaki sposób się z nim bawić. Podaję niektóre zwroty, które warto, byś jako rodzić znał.a 🙂

Artykuł Nie musisz znać francuskiego, żeby uczyć Twoje dziecko pochodzi z serwisu .

Zaczęło się w 2018…

…kiedy to byłam we Francji i zaczynało mi brakować pieniędzy. Rozglądałam się za pracą, ale tak naprawdę bardzo chciałam uczyć. Tylko jak? Obcokrajowiec, który uczy francuskiego we Francji? Nie powiedzie się. Może by spróbować online? – pomyślałam. Napisałam ogłoszenie, wstawiłam do internetu i poszło! Nieco później nagrałam filmik, który pomógł mi znaleźć uczniów z całego świata.

Metoda prób

Próbowałam prowadzić lekcje jak najlepiej potrafię, w sposób jaki był mi znajomy, czyli uczenie online tak jakby nie-online. Inne metody w ogóle nie przychodziły mi do głowy. Ponadto mój komputer nie obsługiwał Skype’a (był za słaby), nie wiedziałam, że istnieje coś takiego jak udostępnianie ekranu. Skype w telefonie, dysk Google na komputerze i jazda!

Online tak jakby nie-online

Bądźmy szczerzy, ale ciągłe udostępnianie ekranu, tym bardziej dzieciom jest nudne! Nie mówię, że mamy w ogóle tego nie robić, bo czasem inaczej się nie da, ale nie zawsze, błagam!

Na swoim Instagramie, w wyróżnionym Instastory „lekcje online” opowiadam więcej na ten temat.

https://www.instagram.com/claudiemonique

Dobra, to jak w końcu?

Obrazki i inne rekwizyty, czyli teatr

Jestem za tym, by używać wieluuu obrazków. Często drukuję też materiały, by coś pokazać moim małym uczniom, zamiast udostępniać ekran.

Jeżeli obrazek przestawia osobę/zwierzę/stworka, to często się w niego wcielam. Zmieniam głos, przedstawiam się czy zadaję pytania. Mam też kilka zabawek, które wykorzystuję do takich samych celów.

Kapelusz i wąsy?

Owszem! Dzięki temu jestem Madame lub Monsieur.

Tablica i plastelina

O tak! One są świetne i wcale nie takie drogie. Akurat mam tekturową tablicę suchościeralną a4, ale można wykorzystać kartonowe pudełko, na niego przykleić zwykłą kartkę a4, a na niej pisać zwykłym mazakiem. Uwierz, że jest to o wiele lepsze niż udostępnianie tablicy na komputerze.

Poniżej filmiki, rodem z mojego Instastory!

Wykorzystanie tablicy część 1, czyli łączenie + udawanie, że się nie wie

Jak już pewnie zauważyłeś na filmikach, na kartce, którą trzymam są liczby zapisane słownie i cyframi. Zadaniem dzieci jest połączyć je, ale ponieważ w tej chwili ja mam kartkę, one muszą mi pomóc. Udaję, że nie wiem, więc czekam na ich polecenia. Poniżej filmiki:

Praktyczne wykorzystanie plasteliny lub masy mocującej

Moja tablica nie jest magnetyczna, więc magnesy się nie przydają. Cieszę się jednak, że wymyślono tzw. masę mocującą, bo dzięki niej da się przykleić więcej elementów na tablicy.

Przykładem jest nauczenie dni tygodnia za pomocą piosenki oraz ułożenie ich w odpowiedniej kolejności po jej wysłuchaniu.

Dlaczego przez zabawę?

Bo dzieci się przy tym świetnie bawią! Mówię Ci! Gdy wcielasz się w różne role, one się cieszą. Gdy udajesz, że nie wiesz, one się śmieją. Uczą się, bo próbują nauczyć Ciebie 😀 I to jest piękne.

Myślę, że na dziś koniec,

bo wpis okazał się bardzoooo długi. Mam nadzieję, że jest przydatny i że (jeżeli jesteś nauczycielem) wykorzystasz pomysły na zajęciach.

A teraz daj znać, ale tak na poważnie,

Przydatny był ten artykuł? 🙂

Trzymaj się cieplutko i do następnego,
~Klaudia.

Artykuł Nauka przez zabawę na onlajnie pochodzi z serwisu .

Niektóre znają angielski

Mimo że zdecydowana większość (nawet 7 latków) zna język angielski, staram się go unikać. Uczymy się francuskiego, więc wszystkie polecenia są w tym języku, a jeżeli coś wydaje się naprawdę niejasne, wtedy dopiero używam angielskiego.
Swoją drogą – to niebywałe jak dzisiejsze 7-latki śmigają z angielskim!

Gestykulacja, obrazki, zdjęcia, dźwięki

Tak, to bardzo ważne. Nawet jeżeli całość może wydawać się niezrozumiała, elementy takie jak gestykulacja, obrazki czy zdjęcia pozwalają zrozumieć sens. Nie można zapomnieć o wydawaniu różnych dźwięków – ono też bardzo pomaga w zrozumieniu. Oczywiście później należy powtórzyć dane słowo czy zdanie po francusku, bo dziecko musi się z językiem osłuchać.
Podkreślić tu muszę, że dziecko w tym czasie musi na nauczyciela patrzeć, bo inaczej nic z lekcji nie będzie.
Miałam ostatnio taką sytuację.
Dwóch uczniów prawie przez całą lekcję mówiło I don’t understand. A gdyby patrzyli na mnie, wiedzieliby o czym do nich mówię. Skąd wiem? Bo gdy tylko patrzyli ich reakcja była prawidłowa.

A co, gdy nie znają angielskiego?

Obrazki i jeszcze raz obrazki! Dużo obrazków i gestykulacja. I powtarzanie. Przecież dziecko uczy się języka ojczystego dokładnie w taki sam sposób. Siedzi mama i pyta „a gdzie masz nosek? A uszka? A pokaż czerwony”. Tu mamy dokładnie taką samą sytuację. Przyjdzie moment, kiedy dziecko załapie.

Osobiście uważam, że nie używanie języka ojczystego jest najlepszym sposobem nauki. Nie ma się wyjścia, trzeba się dogadać, trzeba się zrozumieć.
A angielski? No cóż, jest pewnym ułatwieniem . A dziecko? Dziecko przyswaja kolejny język obcy 😉

Artykuł Jak uczyć dzieci francuskiego, które nie znają języka polskiego? pochodzi z serwisu .

Wprowadzenie i powtórka

Moim takim chyba nawykiem jest zawsze zadawanie wielu pytań, na sam początek zwłaszcza. Tu zaczęłabym tak ogólnie:

• Quels animaux vous connaissez ?
• Est-ce que vous savez qu’en Pologne le chien fait CHAŁ, CHAŁ et en France OUAF, OUAF ?

Główna część (fr. le principe)

To czas na wprowadzenie przewodniej piosenki:

Dla młodszych dzieci, może być ona za trudna, dlatego dla nich proponuję tą:

• Que font les chats en français ? Et les poules ? Et en polonais ?
  

Jeśli niektóre pytania nie będą w stanie odpowiedzieć, piosenkę należy przesłuchać jeszcze raz. W zasadzie dobrze jest przesłuchać piosenki kilka razy.

Ćwiczenia

W zależności od czasu i wieku uczniów, można albo zaśpiewać z nimi, świetnie się przy tym bawiąc (zwłaszcza przy pierwszej piosence, która z pewnością wywoła dużo śmiechu. Dużo pomyłek gwarantowanych!), albo zrobić notateczkę, do czego też zachęcam, w której będą informacje, np.

le chien aboie – pies szczeka Aboyer – szczekać itp.

Wbrew pozorom, to też są dość istotne informacje.

No chyba, że nie starczy czasu, to na następnej lekcji.

Do następnego,
Klaudia! 🙂

Wpis powstał we współpracy z Olą z bloga francuskiprzykawie.blogspot.com

Artykuł Les animaux po raz drugi! – Francuskie Słownictwo Przy Kawie pochodzi z serwisu .

Wprowadzenie i powtórka

Zakładając, że uczniowie poznali zwierzęta po francusku, możemy rozszerzyć nieco ich słownictwo. Lekcję tą przeprowadziłabym zadając na początku pytania:

• Est-ce que vous aimez les animaux ?
• Vous avez quels animaux à la maison ?
• Quels sont vos animaux préférés ?

Główna część (fr. le principe)

Tutaj wprowadziłabym nowe czasowniki. Powiedziałabym je po francusku i pokazywała jednocześnie. Uczniowie mają zgadnąć o jakim czasowniku mówię.

Następnie na podstawie tej kartki zadałabym kilka pytań, np.

• Est-ce que les oiseaux volent ?

Ćwiczenia

Teraz czas na ćwiczenia. Niech uczniowie ją zrobią! 🙂

A potem? Potem porozmawiajmy. Pytania, to już Twoja inwencja twórcza. Byle tylko w użyciu były nowopoznane wyrażenia.

Wpis powstał we współpracy z Olą z bloga francuskiprzykawie.blogspot.com

Artykuł Les animaux – Francuskie Słownictwo Przy Kawie pochodzi z serwisu .

Kiedy na lekcjach w szkole chcę mówić o jedzeniu, puszczam zwykle Hakunę Matatę po francusku, bo trochę wyrażeń dotyczących żarełka tam jest.

Czy wiesz które? 🙂

Je suis une pizza też jest niezłą formą zapamiętania takowego słownictwa.

Jednak głównie chciałam zwrócić uwagę na potrawy istniejące w Polsce, a nie mające swojego odpowiednika we Francji. I tak, wiem, że potrawy te pochodzą z wpisu o świętach, które przygotowała Justyna. Ale czyż nie jada się sernika, żurku, pierników, barszczu czy pierogów cały rok? U mnie się jada. Dlatego uważam je za warte zapamiętania.

Częstujcie się!

Polskie potrawy wigilijne po francusku

Wpis powstał we współpracy z Olą z bloga francuskiprzykawie.blogspot.com

Artykuł Kuchnia po raz ostatni! pochodzi z serwisu .