Jednym z powodów było, może nie tyle nieciekawe zajęcia, chociaż też, co zupełnie nieżyciowe słownictwo. W kółko omawianie tych samych tematów, jakimi są zanieczyszczenie powietrza, szkolnictwo, polityka czy rozwiązywanie problemów społecznych. I kurka, wiem, że to ważne, ale czy w pierwszej kolejności poznając kogoś, zaczyna się rozmowę na tak poważne tematy? Nie wydaje mi się, szczerze mówiąc. Ok, zdarza się, nie mogę powiedzieć, że nie, ale to raczej rzadkość.

Na szczęście takie podejście zaczyna się zmieniać. Niemniej muszę podkreślić, że czasem realizacja takich tematów jest nieunikniona, zwłaszcza, jeżeli chcemy zdać państwowy egzamin z języka. Ale nie o egzaminach dziś mowa.
Zdaję sobie też sprawę, że w szkole poniekąd zmuszeni jesteśmy omawiać nudne tematy, bo nauczyciele muszą realizować podstawę programową.

Poniżej coś niecoś dla nauczyciela, następnie dla ucznia.

DLA NAUCZYCIELA:

Pewnie zaraz dostanę po palcach, jeżeli powiem, że realizacja podstawy nie zwalnia nauczyciela z robienia ciekawych zajęć. Pewnie zaraz się dowiem, że nic nie wiem, że nie mam pojęcia, że to nie takie proste. Tyle tylko, że… nikt nie mówił, że będzie łatwo 😉  

Zebranie dobrych, dopasowanych materiałów wymaga sporo wysiłku, ale przede wszystkim poznania uczniów.

DO PRZEMYŚLENIA:
Może warto byłoby zrobić jakąś ankietę i dowiedzieć się, co ich interesuje, a następnie wyłuskać z tego coś naprawdę mega?

„Klaudia, nie mam czasu na takie rzeczy. Będziesz miała własną rodzinę, dzieci, to inaczej będziesz mówić. Jesteś młoda, nic nie wiesz o życiu”.

No cóż… Uważam, że raz porządnie przygotowane materiały będą służyć na lata. Owszem, będzie trzeba je odrobinę modyfikować, to normalne, natomiast roboty będzie mniej. Moim zdaniem, na początku warto jest się spiąć. 

A widok zadowolonych uczniów, będzie niezastąpiony! 🙂 Poza tym będą chętnie się uczyli i robili postępy. Co to oznacza? Uczeń umie, czyli cel nauczyciela został osiągnięty.

DLA UCZNIA:

Tak, wiem, czasem nic nie można poradzić na to, że lekcja jest nudna. Można natomiast przyjść z dobrym nastawieniem, że „w sumie, może jednak mnie ten przedmiot interesuje, więc warto to wykorzystać”. 
Można też samemu się uczyć, choć wymaga to, bez wątpienia, samodyscypliny.

Jednak nauka języka nie musi być celem samym w sobie. Można robić coś zupełnie innego wykorzystując język obcy, po prostu. W ten sposób nie będzie już nudno, a my sami wykorzystamy ciekawe materiały, które, BAJ DE ŁEJ, sami sobie wybraliśmy.

Natomiast odważni mogą zasygnalizować nauczycielowi, by wprowadził zmiany podczas lekcji. A nuż się uda, nie?

Można też poszukać prywatnego lektora, z którym zajęcia będą czystą przyjemnością. Zapewniam, że tacy istnieją! Z nimi ustala się cel nauki i robi to, co naprawdę życiowe. Pewnie będzie trzeba odbyć trochę „nieudanych” lekcji zanim trafi się na „idealnego”. Ale prędzej czy później tafi.

GDZIE SZUKAĆ RÓŻNYCH MATERIAŁÓW?

W A TO CI NIESPODZIANKA! wskazuję między innymi gdzie szukać różnych materiałów. Jest w nim też przekierowanie do jednego artykułu, gdzie omawiam naukę potocznego słownictwa w języku obcym.

A Wy, jakie macie doświadczenia z nauczycielami? Byli kreatywni czy nie za bardzo? Dajcie znać w komentarzu!

Chcesz zapisać się do Newsletterowej rodzinki? 🙂 Na skrzynkę mailową wysyłam różne ciekawe informacje, których nie publikuję nigdzie indziej. Poza tym, informuję o nowo dodanych wpisach.  Zapraszam!

[mc4wp_form id=”796″]

Artykuł Nudna lekcja? Aż nie chce się uczyć! pochodzi z serwisu .

Zacznijmy od tego, że idealny nauczyciel nie istnieje. A jeżeli już, to tylko dla wybranej liczby osób. Zawsze znajdzie się ktoś, komu nie za bardzo przypadnie do gustu.

Od dziecka chciałam uczyć. Pudełka po grach planszowych służyły jako stoliki, a pluszaki jako uczniowie. W podstawówce zaczęłam robić babci sprawdziany, zwłaszcza z matematyki.
Wtenczas właśnie, bardzo chciałam jej uczyć.

Od małego, „cierpię na schorzenie” zwane „pilną obserwacją nauczyciela”.

Choć moja pani z matematyki z podstawówki wydawała się trochę ostra, bo brała do odpowiedzi, bo codziennie pytała z tabliczki mnożenia, bo co lekcję było zadanie domowe, bo każdy sprawdzian musiał być podpisany przez rodzica, to jednak lubiłam jej zajęcia. Lubiłam jak je prowadzi. A raczej jej sposób przekazywania wiedzy, który bądź co bądź, pamiętam do dzisiaj. Imponowało mi jak tłumaczyła, że przy dodawaniu ułamków zwykłych, porównywała je do osób, które idą na bal przebierańców, na którym obowiązują te same numery butów albo jak przy podejmowaniu pisemnym, cyfra, musi iść do sąsiada pożyczyć 10 zł, by wszystko się udało. Przykładów mogłabym mnożyć i mnożyć.

Przez lata takich obserwacji wiem, jaka chciałabym być. I stale poznaję coś nowego.

Uważam, że nauczyciel musi mieć pasję do tego co robi oraz ciekawie prowadzić zajęcia.
W przypadku języków, lubię, gdy nauczyciel podaje ciekawostki z nim związane. Albo interesujące słówka bądź zwroty. (Z takim niestety się nie spotkałam twarzą w twarz).

Ważnym elementem dla mnie jest też, by nauczyciel „był człowiekiem”. I bynajmniej nie chodzi mi o to, by spoufalał się z uczniami. Ale, by pomimo dystansu, wzbudzał zaufanie. Aby uczniowie nie bali się do niego podejść, nawet w przypadku jakiegoś problemu.

Na licencjacie, miałam taką właśnie wykładowczynię. Czyż to nie dziwne, że dla niej byliśmy w stanie czekać nawet godzinę, kiedy kwadrans studencki już dawno minął? Nawet nauka na przedmiot, który prowadziła, nie sprawiała aż tak wielkiego problemu. To była złota kobieta.

Chciałabym też, by nauczyciel rozumiał, że nie wszyscy jego podopieczni, będą chcieli iść w jego ślady. Bo każdy jest inny. By nie przymuszał do nauki swojego przedmiotu, ale zachęcał, pokazywał zalety, by uczniowie sami zechcieli się nim zainteresować.

Taką nauczycielką chciałabym być. A może już nią jestem? 😉

A co dla Was jest ważne? Jaki powinien być nauczyciel?

Artykuł Nauczycielu, jaki powinieneś być? pochodzi z serwisu .