Kiedy ludzie pytają mnie co studiuję, odpowiadam „romanistykę, filologię romańską, czyli język francuski”.
Dlaczego tak zawile? Po prostu zbyt wiele razy, gdy mówiłam „romanistyka”, słyszałam „czyli włoski?” lub „łooo, podziwiam. Co cię tak wzięło na naukę rumuńskiego?”. Już nawet nie wspomnę o tym, że ludzie myśleli, że romanistyka, to to samo co germanistyka.

__________________________________________________________

ZOBACZ CO PO MATURZE, CZYLI SZEROKA GAMA ZAINTERESOWAŃ

__________________________________________________________

Zanim wybrałam się te studia, czytałam fora. Po prostu byłam ciekawa jak one wyglądają w praktyce. Wielokrotnie stykałam się ze  stwierdzeniem, że filologia to nie kurs językowy. Bo i owszem, człowiek uczy się języka, ale również kultury, literatury i historii danego kraju.

https://www.instagram.com/p/BGuBGIMFoJj/?taken-by=claudiemonique

Praktyczna Nauka Języka Francuskiego (PNJF), to przedmiot, na którym rozwija się sprawności językowe. W zależności od uczelni, może on być podzielony na 4 odrębne zajęcia (=4 oceny w indeksie) lub 1(=1 ocena w indeksie). W Kolegium Nauk Społecznych i Filologii Obcych w Gliwicach, był podzielony na 4: gramatykę praktyczną, rozumienie (słuchanie i czytanie), język pisany i konwersacje.
Natomiast, o ile się nie mylę, na Uniwersytecie Śląskim w Sosnowcu wszystkie powyższe sprawności są ćwiczone na jednym przedmiocie PNJF. Praktyczna Nauka Języka jest w każdym semestrze.

Jak już wspomniałam wcześniej, filologia to nie kurs językowy. Każda uczelnia realizuje zbliżone do siebie przedmioty. Niemniej jest kilka, które znajdują się na każdej: fonetyka, językoznawstwo, gramatyka opisowa, gramatyka historyczna, gramatyka kontrastywna, historia i historia literatury.

Oprócz tego, można wybrać sobie specjalizację. Na licencjacie mieliśmy nauczycielską i tłumaczeniową. Można się domyślić, że ta pierwsza najbardziej przypadła mi do gustu 😉 Co za tym idzie? Psychologia, pedagogika, metodyka, dydaktyka. Jak psychologia, to biologia (czyt. rozwój dziecka, funkcjonowanie mózgu i tym podobne. Chociaż na fonetyce i językoznawstwie też była biologia).

Dodatkowo mieliśmy lektorat drugiego języka: angielskiego lub włoskiego. Teraz jest również niemiecki i hiszpański.

Aktualnie robię magisterkę na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Tutaj, jest podział na specjalizację nauczycielską i nienauczycielską oraz językoznawczą i literaturoznawczą.

Miłość, jaką pałam do analizowania utworów literackich sprawiła, że bez wahania wybrałam językoznawstwo. Bo, jakby się ktoś zastanawiał, przedmioty z literatury wyglądają tak samo jak język polski w szkole: lektura- analiza, lektura- analiza. TO JEST TYLKO MOJE ZDANIE, TAK WYGLĄDAŁO NA LICENCJACIE. Natomiast ciekawostki językowe, to jest coś, co lubię 🙂

Mój ulubiony przedmiot? Gramatyka pod każdą postacią! Na niej można było pomyśleć, zupełnie tak samo jak na matematyce w szkole 🙂

_______________________________________________________

Wpis powstał w ramach akcji #CoPoMaturze organizowanej przez Anię z blue-kangaroo.pl oraz Dagmarę z socjopatka.pl 

Mój pierwszy post #CoPoMaturze
CO PO MATURZE, CZYLI SZEROKA GAMA ZAINTERESOWAŃ

Artykuł Filologia romańska- co to właściwie jest? pochodzi z serwisu .

Jest mi niezwykle miło, że mogę wziąć udział w akcji #CoPoMaturze organizowanej przez
Anię z bloga Blue-kangaroo
oraz
Dagmarę z bloga Socjopatka

!! 🙂

Który kierunek studiów wybrać?!

Wybranie kierunku studiów nie jest łatwym orzechem do zgryzienia. Człowiek nagle musi dokonać wyboru, który, bądź co bądź, decyduje o jego przyszłym życiu. A jeśli interesuje go wiele rzeczy (czyli, na przykład, mnie) i w dodatku jest niezdecydowany (też ja), to już w ogóle dramat.

Zastanawiałam się nad turystyką (która jakoś specjalnie mnie nie interesowała), teatrologią, scenografią, aktorstwem, wychowaniem fizycznym i filologią romańską.

Mimo, że rozpiętość moich zainteresowań jest dość duża, musiałam sobie jakoś poradzić.

Zaczęłam więc czytać jak wygląda rekrutacja, czy są egzaminy wstępne (jeżeli tak, to co należy przygotować), jakie przedmioty są w programie studiów, jakie zawody można po danym kierunku wykonywać, czy jest to opłacalne, czy rzeczywiście chciałabym żyć wykonując któreś z tych profesji.

Zaglądałam też na fora, bo dzięki nim naprawdę wiele można się dowiedzieć.

Po jakże dogłębnej analizie, wyeliminowałam:

• teatrologię (bo bardzo ciężko z pracą),
• scenografię (bo to nie tylko znajdywanie scenerii do produkcji filmowych w terenie, ale też samodzielne wykonywanie dekoracji. A jak wiadomo, nie lubię babrać się w pracach plastycznych. Zresztą, aby aplikować na te studia, trzeba oddać swoje portfolio, którego nie miałam),
• aktorstwo (bo milion rzeczy trzeba się nauczyć, by przystąpić do egzaminów wstępnych. Poza tym, i tak nigdy nie wiadomo czy znajdzie się po tych studiach praca),
• wychowanie fizyczne (mimo sprawnościowych egzaminów wstępnych, które być może bym zdała, doszłam do wniosku, że nie chcę uczyć wfu w szkole. Bycie trenerem byłoby w porządku, ale z pracą też krucho. No i ćwiczyć w zimie? Tragedia! Chociaż kocham sport, to nienawidzę przebierać się zimą w strój. Wiem, że to nic takiego, że trwa tylko raptem 5 minut, ale i tak… Zdecydowanie nie dla mnie).

Została mi już tylko turystyka i filologia romańska. Jeżeli chodzi o tą drugą, to w większości przypadków trzeba było mieć maturę z francuskiego, a zajęcia odbywają się tylko po francusku. Na szczęście dzięki forów, dowiedziałam się, że są uczelnie z francuskim od podstaw! Złożyłam dokumenty na turystykę na AWF w Katowicach i na UJ do Krakowa oraz filologię do Kolegium Języków Obcych (teraz Kolegium Nauk Społecznych i Filologii Obcych) w Gliwicach. Iiii dostałam się tylko na francuski!
Roboty było mnóstwo, ale przynajmniej czegoś się nauczyłam 😉
I chwalę sobie tą uczelnię za organizację. Naprawdę. Masz pytanie? Wykładowcy znają odpowiedź. A jeżeli nie, to się dowiedzą i cię o tym poinformują. Załatwianie różnych dokumentów logiczne, wszyscy wiedzą co, jak i gdzie.
Oczywiście bezproblemowo nie było. Ilość poprawek z jakimi musiałam się zmierzyć, była deprymująca. Nie odbyło się też bez urlopu dziekańskiego, o którym pisałam TU.

„Nie masz studiów? Jesteś głupi!”

Uważam jednak, że człowiek bez studiów wcale nie jest głupszy. A i na nich zdarzają się takie „kwiatki”, które jakimś dziwnym cudem zaliczają zajęcia, a następnie zdobywają dyplom. I mają tytuł, nie mając de facto wykształcenia.

Zresztą, jak funkcjonowałby świat bez zwykłych robotników? Przecież i tacy są potrzebni.

Więc co po maturze?

Studia, kursy, praca?

Nie wiem. Wiem jedynie, że warto próbować. Być może trzeba będzie zmienić kierunek. A będąc na studiach, nie zrażać się czasem „durnymi” przedmiotami, bo one na pewno będą. Warto je przeskoczyć, choćby tylko po to, by uzyskać wymarzony zawód.

I nie uwierzę, że jest ktoś, kto nie ma żadnego pomysłu na życie. Moim zdaniem, każdy ma jakieś marzenia, nawet, na pierwszy rzut oka, nierealne. Jednak warto wziąć je pod uwagę, a nuż okaże się, że się spełnią? 😉

W głębi duszy chciałam studiować francuski. Ale brak matury i zbyt słaba znajomość języka powodowały, że wątpiłam.

A Ty, co zrobiłeś po maturze? Podziel się w komentarzu 🙂
Jeśli jesteś przed maturą lub ledwo po, jakie masz plany na przyszłość? Podziel się. Z chęcią się czegoś dowiem 🙂

Artykuł Co po maturze, czyli szeroka gama zainteresowań pochodzi z serwisu .