I wtem przypomniała mi się piosenka* wiślańskiego zespołu Cześć, w której słowa są następujące:

Chcę być Twój codziennie, Panie,
razem z Tobą jeść śniadanie,
iść do szkoły i pracować,
a wieczorem móc kawować.
W każdej chwili, w każdym czasie, 
czy to w domu, czy to w trasie, 
w tłumie ludzi i samemu, 
chwałę oddać – Najwyższemu! 

No właśnie!

Dotarło do mnie, że z Jezusem, to nawet Instagrama przeglądam. Z Nim palę świeczki i wietrzę pokój. I z Nim sprzątam, oglądam YouTube’a, piję kawę, herbatę, robię zakupy i wysyłam maile.

I mogłabym tak wymieniać bez końca!

Że z Nim patrzę na Alpy, że razem przeganiamy srające gołębie z balkonu.

Zrobiłam sobie nawet plakat i powiesiłam przy biurku. Jakkolwiek – wiele mi ten widok daje.

A Ty, co robisz z Jezusem? Podzielisz się w komentarzu? 🙂

________________________
*piosenka pochodzi z płyty „On może więcej” i nosi tytuł „Piosenka na śniadanie”.

Artykuł Co robisz z Jezusem? pochodzi z serwisu .

„Tylko głupcy nazywają samowolę wolnością– Tacyt „

Artykuł Tacyt- kimkolwiek jest. pochodzi z serwisu .

Od razu mówię, że ja na to nie wpadłam! Ja tutaj po prostu napiszę to, co usłyszałam, bo uważam, że warto.

Wśród chrześcijan popularne jest stwierdzenie, że mamy zwlec z siebie starego człowieka i ubrać się w nowego. Znaczy to, że kiedy się nawrócisz, jesteś nowym stworzeniem. To co było, minęło i nigdy nie wróci. Teraz jesteś nową osobą, bo żyje w Tobie Chrystus!

„Z Chrystusem jestem ukrzyżowany: żyję już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.” Gal. 2,20

„Jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.” 2 Kor. 5,17

Jednak człowiek jest tylko człowiekiem i nie będzie od razu idealny. Pewnych rzeczy musi się nauczyć, o nich dowiedzieć. Oczywiście, każdy kto się nawróci, jest nowym stworzeniem, ale mimo to i tak zdarzy mu się robić nie te rzeczy co trzeba.
W Biblii nowonarodzony człowiek jest porównany do niemowlęcia. Wiadomo, dziecko nie wie od razu wszystkiego, nie umie liczyć, nie umie pisać, czytać itp. Musi się tego nauczyć. Tak samo i my, chrześcijanie, stale uczymy się czegoś nowego.

„Zwleczcie z siebie starego człowieka wraz z jego poprzednim postępowaniem, którego gubią zwodnicze żądze, i odnówcie się w duchu waszego umysłu, a obleczcie się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy.” Ef. 4,22-24

I właśnie to, co mnie poruszyło w słowach znajomego jest to, że często zwlekamy z siebie „stare ubrania”, nie robimy już tego co przedtem, np. nie kłamiemy, nie mówimy brzydko itp., i to w zasadzie byłoby na tyle. A tymczasem oprócz „rozebrania się” trzeba się jeszcze „ubrać”. Co z tego, ze nie będę kłamał, skoro nie mówię zawsze prawdy, tylko milczę? Co z tego, że nie mówię brzydko, skoro nie wypowiadam błogosławieństw, hm?

A ja często milczę.  Bo nie mam odwagi się odezwać.

_______________________________________________________________________________

To rozważanie jest wzięte z listu do Efezjan 4,22-32:

„Zewleczcie z siebie starego człowieka wraz z jego poprzednim postępowaniem, którego gubią zwodnicze żądze, i odnówcie się w duchu umysłu waszego, a obleczcie się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy. Przeto, odrzuciwszy kłamstwo, mówcie prawdę, każdy z bliźnim swoim, bo jesteśmy członkami jedni drugich. Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech słońce nie zachodzi nad gniewem waszym, nie dawajcie diabłu przystępu. Kto kradnie, niech kraść przestanie, a niech raczej żmudną pracą własnych rąk zdobywa dobra, aby miał z czego udzielać potrzebującemu. Niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych, ale tylko dobre, które może budować, gdy zajdzie potrzeba, aby przyniosło błogosławieństwo tym, którzy go słuchają. A nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia. Wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i krzyk, i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was wraz z wszelką złością. Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie”.

Człowiek się rodzi na nowo, jest duchowym niemowlęciem. Jest nagi, musi się ubrać, ale i nauczyć żyć. Dobrze by było, gdyby świat widział Twoje duchowe ubranie 🙂

Artykuł Zrzuć, ale się ubierz! pochodzi z serwisu .

„Komu zaś mało się odpuszcza, mało miłuje”. Łuk. 7,47b
Natomiast komu dużo przebaczono, logicznym jest, że więcej miłuje lub bardziej jest wdzięczny. 
Osobiście nie miałam aż takiej mrocznej przeszłości z ludzkiego punktu widzenia, więc można śmiało powiedzieć, że niewiele mi darowano. Niemniej jednak Bóg każdy grzech widzi jednakowo, jak coś złego.
W liście do Efezjan 5,8 jest napisane: “Niegdyś byliście ciemnością (czyli każdy kto jeszcze nie podjął decyzji pójścia za Jezusem jest jeszcze w ciemności) a teraz jesteście światłością w Panu”- wspaniałe!
Jednak:
Czy dziękujesz Bogu za to, że uwolnił cię od grzechu że zmarł za ciebie?
Czy dziękujesz Mu za to, że jest Twoim Panem?
Czy dziękujesz że jesteś martwy dla grzechu i że nie ma on nad tobą kontroli?
Wstyd się przyznać, ale nie zdarzało mi się to często. Wręcz czasem miałam wrażenie, że nie jestem specjalnie wdzięczna Bogu za to, że posłał swojego Syna na śmierć, bym mogła żyć. Wierzyłam w to, cieszyłam się, że tak się stało, bo już dawno powierzyłam swoje życie Jezusowi. Jednak nie czułam potrzeby by za to dziękować. Do czasu.
Przecież nie muszę tego czuć, mogę to po prostu zrobić. I to ważne, by za to dziękować. Im więcej, tym bardziej będzie się o tym przekonanym. Oraz wdzięcznym.
Ale nie zapominaj tego robić. Zapisz sobie gdzieś, gdziekolwiek, tam gdzie będziesz zaglądać: w notatkach w telefonie, w kalendarzu, na lodówce. Zapisz sobie by nie zapomnieć, że oprócz innych obowiązków, masz podziękować Bogu- właśnie za to co uczynił.
Ps. Dziękuj też za więcej rzeczy oczywiście!

Artykuł Czy jesteś wdzięczny/a? pochodzi z serwisu .