Wydaje mi się, że ludzie nie rozumieją chrześcijaństwa. Uważają go za religię jak każdą inną. Dużo słyszeli o Jezusie i albo mowa o krzyżu to dla nich głupota (o nich pisze Biblia), albo po prostu przyjęli ją do wiadomości i tyle. Z jednej strony wierzą, z drugiej jednak nie do końca, bo uważają, że ich życie bez Boga (albo częściowo z Nim a częściowo bez Niego) jest dużo ciekawsze, a bycie prawdziwym chrześcijaninem to zbiór zasad, które trzeba przestrzegać, w tym zakazów, bo przecież nie wolno robić tego, tego i tego. To smutne, że ktoś tak sądzi, bo tak naprawdę nie rozumie o co w tym wszystkim chodzi. Znam takich ludzi, którzy mówią, że są dobrzy, a skoro Bóg jest miłością, to na pewno się nad nimi ulituje i wpuści do Nieba. Tyle, że to tak nie działa. Ludzie często chodzą do kościoła, żeby odklepać kolejną niedzielę, bo niby jak się pójdzie na nabożeństwo bądź mszę, to Bóg będzie ich widział lepszymi.

Pewnie teraz niektórzy myślą, że to wszystko jest suchą teorią, jakimiś moimi przekonaniami. Wybaczcie. Jeżeli ktoś nie doświadczy życia z Bogiem, nie jest w stanie tego zrozumieć. Nigdy nie miałam niczego złamanego. I choć otaczam się ludźmi, którzy za dziecka mieli złamaną choćby rękę, i choć słyszałam jak wielki jest to ból, to nie wiem jaki. Nie wiem, bo go nie przeżyłam. I choćbym nie wiem jak bardzo się wczuła i usiłowała go zrozumieć, nie uda mi się, bo nigdy tego nie doświadczyłam.

To co nas oddziela od Boga, nazywane jest grzechem. Wszyscy zgrzeszyli czy tego chcą, czy nie. Pewnie wielu słyszało, że z uczynków nie można zostać zbawionym, ale dzięki łasce. Łaska, to dar, to prezent. Wystarczy, że go odpakujemy. Bóg kocha ludzi, bardzo. Posłał swojego Syna, Jezusa na ziemię.  Z miłości do nas. Dlatego postanowił wziąć te wszystkie grzechy na siebie. Zmarł. Ale zmartwychwstał. I żyje wiecznie. Bóg chce, aby każdy został zbawiony, ale nie każdy człowiek chce równie mocno. Czasem ludzie nie chcą, więc Bóg nie naciska. Jest gentelmenem. Twój wybór czy zaprosisz Go do swojego życia. I tu jest właśnie to. Trzeba sobie uświadomić, że jest się grzesznym i że za nic w świecie nie mamy szans dostać się do nieba. Wyznaj więc to Jezusowi, poproś Go, by wszystko wymazał (a On to naprawdę zrobi i twych grzechów NIE wspomni już nigdy WIĘCEJ). Staniesz się dla Niego czysty, sprawiedliwy. Krew Jezusa wymazała twoje grzechy RAZ na ZAWSZE. On widzi cię jako świętego, sprawiedliwego (swoją drogą święty oznacza oddzielony od grzechu). I tu jest ta wdzięczność. Wdzięczność za to, że uratował cię od śmierci. Czy chcesz znowu zacząć żyć po swojemu skoro właśnie zrozumiałeś co On dla ciebie uczynił? Zapomniał o wszystkich złych rzeczach, które zrobiłeś czy zrobisz (bo pewnie nie raz powinie ci się noga). On cię kocha i chce dla ciebie jak najlepiej. Wie co będzie dla ciebie dobre a co złe. Napisał to w liście skierowanym właśnie do ciebie: Biblii. Pytaj Go o cokolwiek chcesz, a On odpowie, ale nie zapomnij, że właśnie stałeś się Bożym dzieckiem, nowym człowiekiem, czystym, świętym, kochanym, najdroższym, najcenniejszym (i wiele, wiele innych).

__________________________________________________________________________

„Wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej”. Rz.3,23.

„Są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, którego Bóg ustanowił jako ofiarę przebłagalną przez krew jego, skuteczną przez wiarę„. Rz. 3, 24-25a.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”. Rz. 6,23.

„Bogiem, Zbawicielem naszym, który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy”.
1 Tym. 2,3b-4.

(…) odpuściwszy nam wszystkie grzechy; wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami, i usunął go, przybiwszy go do krzyża (…). Jeśli tedy z Chrystusem umarliście dla żywiołów świata, to dlaczego poddajecie się takim zakazom, jakbyście w świecie żyli: nie dotykaj, nie kosztuj, nie ruszaj?”
Kol. 2, 13b-14.20-21.

„Albowiem świątynia Boża jest święta, a wy nią jesteście”. 1 Kor. 3,17b.

„Podobnie i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, a za żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie, Panu naszym (…) Cóż tedy? Czy mamy grzeszyć, dlatego że nie jesteśmy pod zakonem, lecz pod łaską? Przenigdy! (…) Uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości (…)”. Rz. 6, 11.15.18.

„Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie. Bo zakon Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolnił cię od zakonu grzechu i śmierci”. Rz. 8,1-2.

Artykuł Niby Ch. a jednak nie pochodzi z serwisu .

Od razu mówię, że ja na to nie wpadłam! Ja tutaj po prostu napiszę to, co usłyszałam, bo uważam, że warto.

Wśród chrześcijan popularne jest stwierdzenie, że mamy zwlec z siebie starego człowieka i ubrać się w nowego. Znaczy to, że kiedy się nawrócisz, jesteś nowym stworzeniem. To co było, minęło i nigdy nie wróci. Teraz jesteś nową osobą, bo żyje w Tobie Chrystus!

„Z Chrystusem jestem ukrzyżowany: żyję już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.” Gal. 2,20

„Jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.” 2 Kor. 5,17

Jednak człowiek jest tylko człowiekiem i nie będzie od razu idealny. Pewnych rzeczy musi się nauczyć, o nich dowiedzieć. Oczywiście, każdy kto się nawróci, jest nowym stworzeniem, ale mimo to i tak zdarzy mu się robić nie te rzeczy co trzeba.
W Biblii nowonarodzony człowiek jest porównany do niemowlęcia. Wiadomo, dziecko nie wie od razu wszystkiego, nie umie liczyć, nie umie pisać, czytać itp. Musi się tego nauczyć. Tak samo i my, chrześcijanie, stale uczymy się czegoś nowego.

„Zwleczcie z siebie starego człowieka wraz z jego poprzednim postępowaniem, którego gubią zwodnicze żądze, i odnówcie się w duchu waszego umysłu, a obleczcie się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy.” Ef. 4,22-24

I właśnie to, co mnie poruszyło w słowach znajomego jest to, że często zwlekamy z siebie „stare ubrania”, nie robimy już tego co przedtem, np. nie kłamiemy, nie mówimy brzydko itp., i to w zasadzie byłoby na tyle. A tymczasem oprócz „rozebrania się” trzeba się jeszcze „ubrać”. Co z tego, ze nie będę kłamał, skoro nie mówię zawsze prawdy, tylko milczę? Co z tego, że nie mówię brzydko, skoro nie wypowiadam błogosławieństw, hm?

A ja często milczę.  Bo nie mam odwagi się odezwać.

_______________________________________________________________________________

To rozważanie jest wzięte z listu do Efezjan 4,22-32:

„Zewleczcie z siebie starego człowieka wraz z jego poprzednim postępowaniem, którego gubią zwodnicze żądze, i odnówcie się w duchu umysłu waszego, a obleczcie się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy. Przeto, odrzuciwszy kłamstwo, mówcie prawdę, każdy z bliźnim swoim, bo jesteśmy członkami jedni drugich. Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech słońce nie zachodzi nad gniewem waszym, nie dawajcie diabłu przystępu. Kto kradnie, niech kraść przestanie, a niech raczej żmudną pracą własnych rąk zdobywa dobra, aby miał z czego udzielać potrzebującemu. Niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych, ale tylko dobre, które może budować, gdy zajdzie potrzeba, aby przyniosło błogosławieństwo tym, którzy go słuchają. A nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia. Wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i krzyk, i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was wraz z wszelką złością. Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie”.

Człowiek się rodzi na nowo, jest duchowym niemowlęciem. Jest nagi, musi się ubrać, ale i nauczyć żyć. Dobrze by było, gdyby świat widział Twoje duchowe ubranie 🙂

Artykuł Zrzuć, ale się ubierz! pochodzi z serwisu .

„Komu zaś mało się odpuszcza, mało miłuje”. Łuk. 7,47b
Natomiast komu dużo przebaczono, logicznym jest, że więcej miłuje lub bardziej jest wdzięczny. 
Osobiście nie miałam aż takiej mrocznej przeszłości z ludzkiego punktu widzenia, więc można śmiało powiedzieć, że niewiele mi darowano. Niemniej jednak Bóg każdy grzech widzi jednakowo, jak coś złego.
W liście do Efezjan 5,8 jest napisane: “Niegdyś byliście ciemnością (czyli każdy kto jeszcze nie podjął decyzji pójścia za Jezusem jest jeszcze w ciemności) a teraz jesteście światłością w Panu”- wspaniałe!
Jednak:
Czy dziękujesz Bogu za to, że uwolnił cię od grzechu że zmarł za ciebie?
Czy dziękujesz Mu za to, że jest Twoim Panem?
Czy dziękujesz że jesteś martwy dla grzechu i że nie ma on nad tobą kontroli?
Wstyd się przyznać, ale nie zdarzało mi się to często. Wręcz czasem miałam wrażenie, że nie jestem specjalnie wdzięczna Bogu za to, że posłał swojego Syna na śmierć, bym mogła żyć. Wierzyłam w to, cieszyłam się, że tak się stało, bo już dawno powierzyłam swoje życie Jezusowi. Jednak nie czułam potrzeby by za to dziękować. Do czasu.
Przecież nie muszę tego czuć, mogę to po prostu zrobić. I to ważne, by za to dziękować. Im więcej, tym bardziej będzie się o tym przekonanym. Oraz wdzięcznym.
Ale nie zapominaj tego robić. Zapisz sobie gdzieś, gdziekolwiek, tam gdzie będziesz zaglądać: w notatkach w telefonie, w kalendarzu, na lodówce. Zapisz sobie by nie zapomnieć, że oprócz innych obowiązków, masz podziękować Bogu- właśnie za to co uczynił.
Ps. Dziękuj też za więcej rzeczy oczywiście!

Artykuł Czy jesteś wdzięczny/a? pochodzi z serwisu .

Elastyczny chrześcijanin*  nie istnieje. Nie można nazywać się chrześcijaninem, nie będąc oddanym bez reszty, całkowicie.
Z jednej strony chodzić do kościoła, z drugiej:
palić papierosy,
spać ze sobą przed ślubem,
źle komuś życzyć,
przeklinać,
itp.
To tak jakby ktoś nazywał się elastycznym wegetarianinem, tzn. na ogół nie jadł mięsa, ale na grillu, od czasu do czasu, tylko kurczaka.

_________________________________________________________
*elastyczny chrześcijanin- pochodzi z trzeciej części serialu „Więcej niż fan”

Artykuł Ty czy On? pochodzi z serwisu .