„MOJE DZIECKO JEST ZA MAŁE”.

Ta pojawiała się najczęściej. I właśnie o tym jest artykuł.

Mówię, że spotkania są skierowane dla dzieci już od 1 roku życia.

Ale piosenki + ruch, gdy roczne dziecko nie umie jeszcze mówić?

Mnie raczej chodzi o to, by dziecko już mogło osłuchiwać się z francuskim. Ono nie musi mówić. Wystarczy, że będzie słuchać, tańczyć po swojemu i chłonąć język wszystkimi zmysłami. W zasadzie mogłabym to nazwać tak: zajęcie sensoryczno-ruchowe z językiem francuskim w tle. Choć chciałabym, by w nazwie wybrzmiał ruch, bo nie lubię siedzenia sztywno.

„Po co, skoro ono i tak nic nie zapamięta?”

No i to jest zasadne pytanie! Bo owszem, nie zapamięta jak 5-latek, nie powtórzy jak 3-latek, aleeeee (jak już wspomniałam wcześniej):

• osłuchuje się i
• łapie naturalną melodię języka.

Jak będziemy mówić, że to NAUKA, to to nie będzie miało sensu. Raczej, bym powiedziała: „doświadczenie”, „pierwszy najbardziej naturalny kontakt” (bo przez muzykę i ruch).

TO NIE TEN ETAP, jeśli dziecko ma mówić i śpiewać.

Roczne dziecko ma być dokładnie takie, jakie jest na tym etapie, czyli ruszać się, patrzeć, słuchać, odchodzić i wracać.

PONIEWAAAAŻ:
W tym wieku dzieci nie uczą się świadomie, ale bardzo intensywnie chłoną dźwięk, rytm i melodię języka. (tak, powtarzam się, wieeem).

I to właśnie jest clue.

Najmłodsze dzieci uczą się języka najnaturalniej.
A „Francuski w ruchu” jako taki, miał być bardziej pierwszym spotkaniem z językiem niż nauką, bo OD CZEGOŚ MUSI SIĘ TEN KONTAKT ZACZĄĆ.

Dla dzieci mniej więcej od 1 do 3/4 roku życia.

I rozumiem, że możesz czuć, że dla Twojego roczniaka, to jeszcze nie ten moment. to jest ok. Naprawdę. Znasz doskonale swoje dziecko i wiesz, że jest za malutkie:)

To ma być dobre dla dziecka, ale i dla Ciebie.

Natomiast jeśli masz w domu dwulatka lub starsze dziecko, to możemy się spotkać i luźno pośpiewać:)

Klikając w przycisk poniżej, zarezerwujesz miejsce:

Z mojego doświadczenia wynika, że dziecko (i Ty) po spotkaniu chodzicie i nucicie te piosenki jeszcze długo.

OD CZEGOŚ TRZEBA ZACZĄĆ

Artykuł Czy roczne dziecko musi śpiewać? Nie. Wystarczy, że słucha i chłonie pochodzi z serwisu .

Oczywiście, że to dobry pomysł, jednakże są metody dzięki którym możesz wprowadzić dziecko w świat francuskiego w domu.

1. Oglądanie bajek po francusku

Dziecko osłuchuje się wtedy z językiem, słyszy w jakich sytuacjach zostało wypowiedziane dane słowo, poznaje świat i dobrze się bawi. Możesz również włączyć bajkę, którą dobrze zna, ale we francuskiej wersji.

Nie jestem zwolenniczką, by sadzać dziecko przed ekranem i na okrągło puszczać mu bajki. Wiem jednak, że oglądanie bajek po francusku, to jedna z metod dzięki któremu dziecko może osłuchiwać się z językiem.

Zobacz: Dlaczego polecam oglądać seriale bez napisów?

2. Słuchanie francuskich piosenek dla dzieci 

Zamiast włączać polskie piosenki, włącz je po francusku. Piosenki wpadają w ucho i nawet się nie spostrzeżesz jak Twoje dziecko będzie samo powtarzało słowa, śpiewało i tańczyło.

3. Słuchanie audiobooków

Tu znów chodzi o osłuchanie się z językiem. Dziecko ma naturalne zdolności do wyłapywania dźwięków, powtarzania ich i podświadomego analizowania języka. Jeśli puszczanie bajek stanowi dla Ciebie problem, możesz śmiało zastąpić je audiobookami. Dobrze zrobione będą miały odpowiednie dźwięki jak np. szum wiatru, kasłanie czy pukanie do drzwi.

4. Jedno słówko na dzień

Mimo że nie znasz francuskiego, możesz wybrać jakiego słówka nauczy się Twoje dziecko w ciągu jednego dnia. Np. „un jouet”, czyli „zabawka”. Sprawdzasz wymowę np. w internetowym słowniku PONS, a następnie dajesz mu kolorowankę czy inną pracę plastyczną do zrobienia cały czas pytając i mówiąc dziecku co znajduje się na obrazku.

Najlepiej wybierz takie, które są u Ciebie w domu, np. zabawki, jedzenie czy meble.

5. Oglądanie programów

Znowu to oglądanie, co?

Na moim kanale na YouTube tworzę programy dla dzieci dzięki którym Twoje dziecko odkryje świat języka francuskiego.

Dodatkowo dla Ciebie wrzucam więcej pomysłów jak ćwiczyć z dzieckiem francuski, w jaki sposób się z nim bawić. Podaję niektóre zwroty, które warto, byś jako rodzić znał.a 🙂

Artykuł Nie musisz znać francuskiego, żeby uczyć Twoje dziecko pochodzi z serwisu .

Ale do rzeczy, bo chciałam się skupić na UDOWODNIENIU, że francuski jest prosty.

Moi drodzy. Trudne to we francuskim wydaje się czytanie

Tak. Jak się go nie opanuje, to nie ma co się za język brać. Czy zwróciłe.aś uwagę, że napisałam „wydaje się czytanie”? Pytam, bo w rzeczywistości zasady wymowy są bardzo logiczne.

Jeżeli będziesz cierpliwy.a, to wkrótce dowiesz się na temat czytania nieco więcej. Muszę odświeżyć stare posty. Póki co, u mnie na Instagramie w wyróżnionych relacjach „wymowa” przedstawiam w zabawny sposób zasady czytania po francusku.

Czasy?

We francuskim istnieją tylko 3: przeszły, teraźniejszy i przyszły. I jeśli właśnie odetchnąłe.aś z ulgą, bo znasz angielski, a w nim czasów z 12, to muszę Ci powiedzieć, że w angielskim też występują 3 czasy, a na każdy z nich składa się kilka aspektów. Ale tu nie mowa o angielskim, lecz francuskim.

W języku francuskim nie ma tylu aspektów. W wielkim uproszczeniu powiem, że są tylko 2 czasy przeszłe, 1 zaprzeszły, 1 teraźniejszy i 1 przyszły. Oczywiście istnieje zwrot, że właśnie się coś zrobiło, że jest się w trakcie robienia czegoś oraz że zaraz coś się stanie, coś się zrobi (przyszły bliski).

Nie ma przypadków!

Hurra!

Odmienia się czasowniki przez osoby

O nieeee, Klaudia, a miało być tak prosto!

Spokojnie. Mimo że tak jest, zasady wciąż są bardzo logiczne. Na studiach co tydzień mieliśmy kartkówki z odmiany czasowników na gramie. Myślę, że byłoby mi łatwiej, gdyby ktoś mi powiedział, że istnieje w tym jakaś logika. Musiałam do wszystkiego dochodzić sama, ale się nauczyłam. Czy to oznacza, że nie sprawdzam odmian czasowników teraz w ogóle? Ależ sprawdzam! Czasem po prostu jest taki dzień, że nie mogę sobie przypomnieć jak to było bądź waham się między dwoma wersjami czy nie znam tego czasownika, więc lepiej się upewnić.

Więc jak?

I tak jak wspominałam- największą trudnością wydaje się wymowa. Uwierz mi, proszę, że jak ją ogarniesz, to będzie prościej. Francuski naprawdę wcale nie jest taki trudny jak wiele osób twierdzi.

Uczyłe.aś się kiedyś francuskiego? Jakie są Twoje największe trudności?

A może umiesz francuski? Czy zatem uważasz, że jest prostym językiem? Albo co sprawiało Ci największą trudność?

Artykuł Francuski nie jest taki trudny pochodzi z serwisu .

Siądź, poszukaj czegoś o francuskim, zapisz się na lekcje. Obejrzyj film po francusku, posłuchaj muzyki, radia, podcastu.

Chcieć, to móc

W dzisiejszych czasach jak ktoś chce, to może. Jest bardzo szerokie pasmo możliwości i informacji.

Należy się jednak, moim zdaniem, zastanowić czy dane chcenie, to jest naprawdę chcenie, a nie tylko jakieś tam gadanie. Z pewnością słyszał.e.a.ś, że jeśli ktoś mówi, że nie ma czasu, a przy tym nie szuka sposobności by się spotkać, to tak naprawdę tego spotkania nie chce. Jeśli zaś ktoś powie, że nie ma czasu, ale w tym zagonionym świecie, próbuje znaleźć choćby 5 minut na szybką kawę z Tobą w grafiku, to znaczy, że naprawdę chce się spotkać. Tak samo jest z językiem. Jeśli na pewno chcesz umieć francuski, znajdziesz sposobność, by chociaż obejrzeć jeden filmik na YouTube’ie czy nauczyć się choćby jednego słowa dziennie.

Garść inspiracji

Przerwa na francuski

Bardzo podoba mi się, co Agnieszka z Przerwa na francuski napisała pod swoim postem dotyczących walentynek.

Agnieszka prowadzi też podcast, który trwa ok 10 minut. Nie wierzę, że nie znajdziesz 10 minut w ciągu dnia! 😉 😛

Pan od francuskiego

Skoro o podcastach mowa, to Pan od francuskiego dodał garść tytułów na swojego bloga:

Madame Polyglot,

czyli Sandra nagrała filmik o tym jak wykorzystać Instagrama do nauki języków obcych.

Podsumowanie

Tak więc widzisz – chcieć, to móc. Jeżeli chcesz, mogę zacząć publikować na Instagramie i/czy Facebooku jakieś wyrażenie dnia, by pomóc Ci zakochać się we francuskim 🙂 Aczkolwiek jest tyle wspaniałych stron!

Może stworzymy w komentarzach polecajki?

Pięknego dnia,
~Klaudia.

Artykuł Chciał.a.bym umieć francuski… pochodzi z serwisu .

Zaczęło się w 2018…

…kiedy to byłam we Francji i zaczynało mi brakować pieniędzy. Rozglądałam się za pracą, ale tak naprawdę bardzo chciałam uczyć. Tylko jak? Obcokrajowiec, który uczy francuskiego we Francji? Nie powiedzie się. Może by spróbować online? – pomyślałam. Napisałam ogłoszenie, wstawiłam do internetu i poszło! Nieco później nagrałam filmik, który pomógł mi znaleźć uczniów z całego świata.

Metoda prób

Próbowałam prowadzić lekcje jak najlepiej potrafię, w sposób jaki był mi znajomy, czyli uczenie online tak jakby nie-online. Inne metody w ogóle nie przychodziły mi do głowy. Ponadto mój komputer nie obsługiwał Skype’a (był za słaby), nie wiedziałam, że istnieje coś takiego jak udostępnianie ekranu. Skype w telefonie, dysk Google na komputerze i jazda!

Online tak jakby nie-online

Bądźmy szczerzy, ale ciągłe udostępnianie ekranu, tym bardziej dzieciom jest nudne! Nie mówię, że mamy w ogóle tego nie robić, bo czasem inaczej się nie da, ale nie zawsze, błagam!

Na swoim Instagramie, w wyróżnionym Instastory „lekcje online” opowiadam więcej na ten temat.

https://www.instagram.com/claudiemonique

Dobra, to jak w końcu?

Obrazki i inne rekwizyty, czyli teatr

Jestem za tym, by używać wieluuu obrazków. Często drukuję też materiały, by coś pokazać moim małym uczniom, zamiast udostępniać ekran.

Jeżeli obrazek przestawia osobę/zwierzę/stworka, to często się w niego wcielam. Zmieniam głos, przedstawiam się czy zadaję pytania. Mam też kilka zabawek, które wykorzystuję do takich samych celów.

Kapelusz i wąsy?

Owszem! Dzięki temu jestem Madame lub Monsieur.

Tablica i plastelina

O tak! One są świetne i wcale nie takie drogie. Akurat mam tekturową tablicę suchościeralną a4, ale można wykorzystać kartonowe pudełko, na niego przykleić zwykłą kartkę a4, a na niej pisać zwykłym mazakiem. Uwierz, że jest to o wiele lepsze niż udostępnianie tablicy na komputerze.

Poniżej filmiki, rodem z mojego Instastory!

Wykorzystanie tablicy część 1, czyli łączenie + udawanie, że się nie wie

Jak już pewnie zauważyłeś na filmikach, na kartce, którą trzymam są liczby zapisane słownie i cyframi. Zadaniem dzieci jest połączyć je, ale ponieważ w tej chwili ja mam kartkę, one muszą mi pomóc. Udaję, że nie wiem, więc czekam na ich polecenia. Poniżej filmiki:

Praktyczne wykorzystanie plasteliny lub masy mocującej

Moja tablica nie jest magnetyczna, więc magnesy się nie przydają. Cieszę się jednak, że wymyślono tzw. masę mocującą, bo dzięki niej da się przykleić więcej elementów na tablicy.

Przykładem jest nauczenie dni tygodnia za pomocą piosenki oraz ułożenie ich w odpowiedniej kolejności po jej wysłuchaniu.

Dlaczego przez zabawę?

Bo dzieci się przy tym świetnie bawią! Mówię Ci! Gdy wcielasz się w różne role, one się cieszą. Gdy udajesz, że nie wiesz, one się śmieją. Uczą się, bo próbują nauczyć Ciebie 😀 I to jest piękne.

Myślę, że na dziś koniec,

bo wpis okazał się bardzoooo długi. Mam nadzieję, że jest przydatny i że (jeżeli jesteś nauczycielem) wykorzystasz pomysły na zajęciach.

A teraz daj znać, ale tak na poważnie,

Przydatny był ten artykuł? 🙂

Trzymaj się cieplutko i do następnego,
~Klaudia.

Artykuł Nauka przez zabawę na onlajnie pochodzi z serwisu .

Niektóre znają angielski

Mimo że zdecydowana większość (nawet 7 latków) zna język angielski, staram się go unikać. Uczymy się francuskiego, więc wszystkie polecenia są w tym języku, a jeżeli coś wydaje się naprawdę niejasne, wtedy dopiero używam angielskiego.
Swoją drogą – to niebywałe jak dzisiejsze 7-latki śmigają z angielskim!

Gestykulacja, obrazki, zdjęcia, dźwięki

Tak, to bardzo ważne. Nawet jeżeli całość może wydawać się niezrozumiała, elementy takie jak gestykulacja, obrazki czy zdjęcia pozwalają zrozumieć sens. Nie można zapomnieć o wydawaniu różnych dźwięków – ono też bardzo pomaga w zrozumieniu. Oczywiście później należy powtórzyć dane słowo czy zdanie po francusku, bo dziecko musi się z językiem osłuchać.
Podkreślić tu muszę, że dziecko w tym czasie musi na nauczyciela patrzeć, bo inaczej nic z lekcji nie będzie.
Miałam ostatnio taką sytuację.
Dwóch uczniów prawie przez całą lekcję mówiło I don’t understand. A gdyby patrzyli na mnie, wiedzieliby o czym do nich mówię. Skąd wiem? Bo gdy tylko patrzyli ich reakcja była prawidłowa.

A co, gdy nie znają angielskiego?

Obrazki i jeszcze raz obrazki! Dużo obrazków i gestykulacja. I powtarzanie. Przecież dziecko uczy się języka ojczystego dokładnie w taki sam sposób. Siedzi mama i pyta „a gdzie masz nosek? A uszka? A pokaż czerwony”. Tu mamy dokładnie taką samą sytuację. Przyjdzie moment, kiedy dziecko załapie.

Osobiście uważam, że nie używanie języka ojczystego jest najlepszym sposobem nauki. Nie ma się wyjścia, trzeba się dogadać, trzeba się zrozumieć.
A angielski? No cóż, jest pewnym ułatwieniem . A dziecko? Dziecko przyswaja kolejny język obcy 😉

Artykuł Jak uczyć dzieci francuskiego, które nie znają języka polskiego? pochodzi z serwisu .

Czytać i słuchać jednocześnie

Na początek zadam Tobie pytanie: jak oglądasz film z napisami, to skupiasz się na tym co słyszysz czy na napisach?
Założę się, że na napisach – i tu leży pies pogrzebany! Chcąc nauczyć się rozumieć i chcąc osłuchać się z językiem dobrze jest napisy wyłączyć. Powiesz mi teraz, że źle gadam, bo napisy pomagają w zrozumieniu. Owszem, pod warunkiem, że faktycznie skupiasz się na tym jak wymawiają dane wyrażenia bohaterowie i jak są zapisane (ale wtedy zamiast oglądania, skupiasz się na dogłębnej analizie. Nooo, chyba że tego chcesz 😉 )

A co z osobami początkującymi? (A1)

No właśnie! Polecam z całego serduszka od samego początku oglądać bez napisów! Poważnie. Od samego początku osłuchiwać się z językiem, poznawać jego brzmienie, nawet gdy nie zrozumiesz nic a nic. Nic nie spada tak po prostu z nieba i żeby zacząć rozumieć, musi upłynąć trochę czasu. Nie zniechęcaj się, że po iluś odcinkach nadal nic nie zrozumiesz. To całkowicie normalne. Pamiętaj jednak, że kiedyś „zaskoczy” i nawet się nie obejrzysz, a oglądanie bez napisów będzie dla Ciebie całkiem normalne.

Dlaczego seriale?

W serialach akcja się powtarza, dlatego nawet na bardzo początkującym poziomie (A1) warto je oglądać, by już od samego początku poznawać wyrażenia, które są używane w konkretnych sytuacjach.

Widzisz bohaterów w kuchni? Co mówią? Co się powtarza?
Są w ogrodzie? Co mówią? Co się powtarza?
A w samochodzie? Na dworcu? Z rodziną?

Takie rzeczy jesteś w stanie wychwycić nawet jak dopiero zaczynasz i nawet jak nie wiesz jak dane słowo zapisać. Możesz je sobie napisać. Jeśli nie wiesz jak, nie szkodzi, napisz jak słyszysz. Poprawisz jak będziesz wiedział.

Oglądaj dla przyjemności

Nie zapominaj proszę, że oglądasz dla przyjemności. Dla relaksu. To ma być połączenie przyjemnego z pożytecznym. Nie polecam Ci dawania co chwilę pauzy i zapisywania lub szukania nowych słówek. Zmęczysz się przeokropnie, a nawet może Cię dopaść zniechęcenie.

Nauka ma być przyjemnością

Dlatego zapisz sobie coś, co Cię naprawdę intryguje, coś, co się powtarza. I tyle.

Zobaczysz ile wyrażeń nauczyłeś się bezproblemowo, bez kucia.

Tyle ode mnie,
do następnego,
Klaudia 🙂

Czym jest italki.com ?

Artykuł Dlaczego polecam oglądać seriale bez napisów? pochodzi z serwisu .

Jak wygląda nauczanie online?

Bardzo podobnie jak stacjonarne, aczkolwiek warto wziąć pod uwagę fakt, że każdy nauczyciel jest inny w związku z czym i lekcje mogą wyglądać nieco inaczej. A nawet jeden nauczyciel może je prowadzić w różnoraki sposób. Przytoczę tu przykład wzięty z moich lekcji. Każdy z moich uczniów otrzymuje ode mnie linka do własnego folderu na Dysku Google. Bardzo ułatwia to pracę, a raczej przesyłanie materiałów. Gdyby lekcja była w realu, wystarczyłoby tylko podać uczniowi skserowany dokument, niestety tutaj musimy posłużyć się komputerem. Nie znaczy to jednak, że nie drukuję i nie pokazuję niczego jak na żywo. Lubię gestykulować i pokazywać tak jak robiłabym to w realu.
Wyjątek stanowi zapisywanie czegoś na tablicy. Mam swoją, z której bardzo lubię korzystać, ale nie każdy uczeń ją lubi. Z tego też powodu, zdarza mi się pisać w dokumencie Google.

Słabsze nauczanie

Takie stwierdzenie uważam za totalny mit. Przecież zdarzają się lekcje stacjonarne, które są słabe i na które narzekamy jak nigdy. Skąd więc przekonanie o słabości lekcji online? Podejrzewam, że z jej nieznajomości. Fakt, lekcje są trochę inne, bo musimy zdać się na technologie. Sama od zawsze mówiłam, że nie chcę uczyć online, bo dla mnie kontakt twarzą w twarz jest bardzo ważny. Poza tym, nie umiałam sobie wyobrazić przebiegu takiej lekcji. Ale, (oszukiwać nie będę), kiedy zaczęło mi brakować pieniędzy, jedynym rozwiązaniem, było właśnie przeprowadzenie takich lekcji. Bałam się jak szlag, ale dziś jestem bardzo zadowolona. Nie wyobrażam sobie prowadzenia lekcji tylko w realu.

JAK KTOŚ BĘDZIE CHCIAŁ UCZYĆ DOBRZE, TO BĘDZIE TO ROBIŁ WSZĘDZIE. Niezależnie od miejsca, platformy czy czegoś innego.

Zalety lekcji online

• Przede wszystkim, to możliwość pracy/nauki bez wychodzenia z domu. Sprawdza się to szczególnie, kiedy jest się chorym, a warunki na wychodzenie z domu kiepskie.
• oszczędność czasu niezależnie czy jesteś nauczycielem muszącym dojechać do ucznia, uczniem dojeżdżającym do nauczyciela czy też, gdy obaj spotykacie się w miejscu poza domem.
• jeżeli w Twoim pobliżu nie ma lekcji, których sobie życzysz, nauka online będzie jedyną opcją, byś mógł (być może) spełnić swoje marzenie. To samo tyczy się nauczycieli, którzy w swoim środowisku nie mogą znaleźć potencjalnych klientów.

I to wszystko, co przychodzi mi w tej chwili do głowy. Jeżeli masz coś do dodania, zachęcam do skomentowania (ależ rym mi się utworzył!)
A jeżeli nie, to będę bardzo wdzięczna za ocenie wpisu za pomocą tych oto gwiazdeczek. Dzięki!

Co mówi o sobie italki.com ?

Italki jest globalną społecznością uczących się języków obcych, która łączy uczniów i nauczycieli podczas indywidualnych lekcji języka online. W italki wierzymy, że interakcja i wymiana kulturowa są najlepszym sposobem, aby płynnie posługiwać się językiem obcym. Z ponad 5 milionami uczniów i 10 000 wykwalifikowanych nauczycieli uczących ponad 130 języków italki pomaga wszystkim podczas ich osobistej drogi do osiągnięcia płynności językowej.

Czytaj dalej: Czym jest italki.com ?

Artykuł Lekcje w realu lepsze niż przez Skype’a. Obalamy mity pochodzi z serwisu .

ZOBACZ WPIS: KIEDY NIE MOŻESZ ROBIĆ TEGO, CO KOCHASZ

Cieszę się, bo w końcu mogę robić to, co kocham. Mogę realizować plany, których trochę jest. Wiele z nich związanych jest z blogiem, o czym wkrótce się przekonacie.

Magisterka 
Oczywiście, pracę magisterską dalej muszę pisać, w tej sprawie się nic nie zmieniło. No ale nie narzakam, bo w końcu zaczęłam żyć! Mogę pracować, czyli uczyć, czyli wykonywać upragniony zawód. Oprócz lekcji francuskiego, mam też i polskiego jako języka obcego. Zupełnie się tego nie spodziewałam, ale stało się! I nawet mnie to kręci. Ciekawie jest dowiadywać się nowych rzeczy na temat języka, którym posługuje się od dzieciństwa. Muszę przyznać, że czasem czuję się jakbym to ja uczyła się polskiego, nie ten ktoś, ów uczeń. A magisterka, no cóż, nie jestem moim priorytetem życiowym, tylko jego częścią. I tego chciałabym się trzymać. Hej! Nie narzekam! Lubię swoje studia i z niecierpliwością czekam aż uzyskam dyplom zostając panią mgr Klaudią.

Pani kierowniczka
Nikt nie zapytał mnie w tym roku o zgodę czy chciałabym kontynuować bycie kierowniczką na obozie dla dzieci. Myślę jednak, że uznali to za całkowicie zbędne, czuli, że chciałabym pociągnąć to dalej. Zaledwie kilka dni temu, opiekunowie nazwali mnie „obozową mamusią”. Bycie kierownikiem, to ogromna odpowiedzialność, mimo posiadania mnóstwa osób do pomocy. Pracuję nad tym, by być jeszcze lepszą niż rok temu. Taką, którą zechcieliby naśladować, jakkolwiek to brzmi. Bo bycie liderem, to nie rządzenie ludźmi. Jaki według Ciebie powinien być idealny przywódca? 

Artykuł W końcu trochę luzu! pochodzi z serwisu .

We wpisie tym, nie będę męczyć jakimikolwiek ćwiczeniami, dlatego włożyłam go do kategorii Językowy Lifestyle, mimo że należy on do serii

Zdania jednak jestem takiego, że językiem obcym warto się otaczać. I pewna też jestem, że o pomysłach na otaczanie się nim, słyszeliście milion razy. Dlatego nie będę się zbytnio powtarzać. Ale zachęcać będę, by dokorację świąteczną zrobić po francusku. A jakże!

Na kalendarz adwentowy jest już trochę za późno, ale kto zabroni kontynuowanie go nawet po świętach?

Przedstawiam, więc:

10 kalendarzy adwentowych, darmowych do pobrania

(mnie osobiście urzekły i na pewno wykorzystam je podczas lekcji, bo kilka pomysłów wpadło mi już do głowy).

Ponadto zamiast słuchać anglojęzycznych piosenek świątecznych, polecam te w wersji francuskiej. Poniżej zaledwie kilka przykładów:

Kto zna te piosenki? Łapka w górę!

Teraz nie pozostaje mi nic innego jak życzyć Wam JOYEUX NOEL, czyli Wesołych Świąt Bożego Narodzenia! 🙂

Artykuł Noël, czyli Boże Narodzenie w stylu francuskim pochodzi z serwisu .